De zaak betreft een Mercedes GLC 220 d 4Matic met de OM 651 dieselmotor. Het voertuig was uitgerust met een SCR-systeem uitgerust voor uitlaatgasreiniging met AdBlue. De specifieke vormgeving van de SCR-regeling – met name de schakellogica tussen verschillende doseermodi – vormde volgens de rechtbank echter een ontoelaatbare uitschakelinrichting Dit leidde ertoe dat de reiniging van uitlaatgassen onder bepaalde omstandigheden werd beperkt, waardoor de stikstofoxidegehaltes in de praktijk hoger konden zijn dan op de testbank.

De eiser, vertegenwoordigd door de Advocatenkantoor Rogert & Ulbrich, Mercedes-Benz eiste vervolgens schadevergoeding. Hoewel de rechtbank van Erfurt in eerste aanleg al in het voordeel van de koper had beslist, ging Mercedes-Benz in beroep – maar zonder succes. De rechtbank van Jena bevestigde in wezen de uitspraak in eerste aanleg en verduidelijkte dat Mercedes jegens de eiser aansprakelijk was voor schadevergoeding op basis van een nalatig schenden van artikel 823 lid 2 van het Duitse Burgerlijk Wetboek (BGB) in samenhang met de artikelen 6 en 27 van de EG-Voertuigenverordening (EG-FGV) aansprakelijk.

De rechters achtten bewezen dat Mercedes de koper geen garantie had gegeven. onjuist conformiteitscertificaat Het bedrijf had een vergunning gekregen omdat het voertuig in het verkeer was gebracht met een illegaal emissiecontrolesysteem. Noch de goedkeuring door de Bundesautoritätsverkehrsverwaltungsdienst (KBA), noch de daaropvolgende software-update wijzigde de aansprakelijkheid. Ook de poging van het bedrijf om zich te beroepen op een zogenaamde juridische dwaling was niet succesvol.

Conclusie

De uitspraak is opnieuw een belangrijke overwinning voor gedupeerde dieseleigenaren. Het toont aan dat fabrikanten ook na software-updates aansprakelijk blijven als er technisch gemanipuleerd wordt aan het uitlaatgasreinigingssysteem. Gedupeerde kopers kunnen hun claims dus met succes blijven indienen. Schadeclaims tegen Mercedes-Benz uw claim bevestigen.

Der Beitrag OLG Jena verurteilt Mercedes-Benz im Dieselverfahren – Kläger erhält Schadensersatz wegen unzulässiger Abschalteinrichtung erschien zuerst auf R&U.

Uitspraak van de regionale rechtbank van Saarbrücken

Afzender in de zin van de CMR is degene die met de vervoerder een vervoerovereenkomst heeft gesloten. De verkoper die op de vrachtbrief vermeld staat en de goederen EXW verkoopt, is geen contractspartij van de vervoerder. De verkoper kan in dat geval dus geen enkele schadeclaim indienen tegen de CMR-vervoerder.

Conclusie

De regionale rechtbank van Saarbrücken heeft geoordeeld dat de verkoper die de goederen onder de EXW-clausule verkoopt en als zodanig in de vrachtbrief staat vermeld, niet als contractuele partner van de vervoerder kan worden beschouwd. De verkoper kan in dit geval dan ook geen aanspraken op schadevergoeding doen gelden tegen de CMR-vervoerder, aangezien volgens de CMR enkel de afzender die een vervoersovereenkomst met de vervoerder heeft gesloten, daartoe gerechtigd is.

Der Beitrag Zur Bedeutung von Incoterms-Klauseln im Rahmen des Frachtvertrages erschien zuerst auf R&U.

Uitspraak van de regionale rechtbank Düsseldorf

Een ruilverplichting voor pallets kan ook effectief via algemene voorwaarden worden vastgelegd. Voorwaarde hiervoor is dat er een vergoeding voor de palletruil wordt verstrekt; Dit hoeft niet apart weergegeven te worden. Voor de opname van algemene voorwaarden in handelstransacties is een loutere verwijzing naar de geldigheid ervan voldoende; ongevraagde toezending is niet vereist. Doorslaggevend voor de effectiviteit is het specifieke ontwerp in elk individueel geval.

Conclusie

De Arrondissementsrechtbank Düsseldorf heeft geoordeeld dat een verplichting tot ruil van pallets ook effectief kan worden vastgelegd in algemene voorwaarden, op voorwaarde dat er een vergoeding voor de ruil wordt geregeld, die niet afzonderlijk hoeft te worden vermeld. Voor de geldigheid van de Algemene Voorwaarden in commerciële transacties is een loutere verwijzing naar hun toepassing voldoende; ongevraagde toezending is niet noodzakelijk. Doorslaggevend is nog steeds de specifieke bewoording van de clausule in elk afzonderlijk geval.

Der Beitrag Zur Wirksamkeit von Palettentauschklauseln in AGB erschien zuerst auf R&U.

Uitspraak van de regionale rechtbank Düsseldorf

Na een niet-effectieve beëindiging van een logistiek contract is het de verantwoordelijkheid van de eiser om alle noodzakelijke feiten te verstrekken met betrekking tot het door hem geclaimde winstverlies. In dit verband is het niet voldoende om een gemiddelde nettowinst na aftrek van alle kosten te claimen, zonder de relevante aanknopingspunten voor een beoordeling te vermelden. Op basis van deze algemene gegevens kan geen raming van de schade op grond van artikel 287 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering worden gemaakt.

Conclusie

De Arrondissementsrechtbank Düsseldorf heeft verduidelijkt dat voor het geldend maken van schadeclaims na een niet-effectieve opzegging, het noodzakelijk is om concrete feiten met betrekking tot de winstderving te presenteren. Algemene informatie, zoals de gemiddelde nettowinst zonder een gedetailleerde specificatie, is niet voldoende. Ook een raming van de schade conform artikel 287 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is in dergelijke gevallen niet mogelijk.

Der Beitrag Zu Schadensersatzansprüchen nach Kündigung eines Logistikvertrages erschien zuerst auf R&U.

Uitspraak van de regionale rechtbank van Bremen

Een in de algemene voorwaarden van de afzender opgenomen verplichting van de vervoerder om het voertuig tijdens het transport uitsluitend op parkeerplaatsen met videobewaking te parkeren, is noch verrassend in de zin van § 305c van het Duitse Burgerlijk Wetboek (BGB) noch leidt het tot onredelijke benadeling van de vervoerder in de zin van § 307 van het Duitse Burgerlijk Wetboek (BGB).

Indien er op de transportroute geen parkeerplaatsen met videobewaking aanwezig zijn, moet de vervoerder de opdracht weigeren of andere alternatieve veiligheidsmaatregelen treffen, bijvoorbeeld: een tweede chauffeur inhuren.

Indien de vervoerder de opdracht desalniettemin aanvaardt, dient hij in ieder geval, alvorens tot uitvoering van de vervoersopdracht over te gaan, instructies van de afzender te verkrijgen over de wijze waarop met de vervoersopdracht moet worden omgegaan, overeenkomstig artikel 14 lid 1 en artikel 12 lid 1 CMR. Indien de vervoersvoorwaarden waaraan niet kan worden voldaan, niet uit de vrachtbrief voortvloeien, maar anderszins vervoer overeenkomstig de overeenkomst niet mogelijk is, is artikel 14 lid 1 CMR van overeenkomstige toepassing.

Conclusie

De Arrondissementsrechtbank Bremen concludeerde dat een beding dat de vervoerder verplicht het voertuig uitsluitend te parkeren op parkeerplaatsen met camerabewaking, noch verrassend noch onredelijk nadelig is. Indien er op de transportroute geen geschikte parkeerplaats beschikbaar is, is de vervoerder verplicht de opdracht te weigeren of alternatieve veiligheidsmaatregelen te treffen. Anders dient hij, vóórdat hij het transport uitvoert, instructies van de afzender te verkrijgen om het transport op de juiste wijze te kunnen voortzetten.

Der Beitrag Zur Wirksamkeit einer AGB-Klausel zum Abstellen von Fahrzeugen nur auf videoüberwachten Parkplätzen erschien zuerst auf R&U.

Uitspraak van het Oberlandesgericht München

Een bepaling in de algemene voorwaarden op grond waarvan de bestuurder uitsluitend naar bewaakte parkeerplaatsen mag rijden, vormt een verrassingsclausule in de zin van § 305 c lid 1 van het Duitse Burgerlijk Wetboek (BGB) en wordt derhalve geen onderdeel van de overeenkomst, indien de vervoerder niet in de vervoersopdracht of mondeling vóór het sluiten van de overeenkomst op de hoogte is gesteld van deze bepaling.

De veiligheidsmaatregelen die de vervoerder moet nemen om zijn contractuele verplichting na te komen om de aan hem toevertrouwde goederen tijdens het transport tegen diefstal te beschermen, zijn afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Van doorslaggevend belang is of de genomen maatregelen voldoen aan de zorgvuldigheidsnormen die voor het uit te voeren transport vereist zijn. Hoe groter de risico's die gepaard gaan met het transport van goederen, hoe hoger de eisen zijn die aan de te nemen veiligheidsmaatregelen worden gesteld. Van groot belang hierbij is of de te vervoeren goederen gemakkelijk te gebruiken zijn en daardoor bijzonder diefstalgevoelig, wat de waarde ervan is, of de vervoerder op de hoogte moest zijn van het bijzondere gevaar en welke concrete mogelijkheden er waren voor een veilige onderbreking van de reis om de voorgeschreven rusttijden in acht te nemen.

Indien de vervoerder niet weet dat hij goederen vervoert die het risico lopen te worden gestolen en de transportopdracht enkel betrekking heeft op “groupage”, dan kan van hem geen verhoogde veiligheidsmaatregelen worden verwacht. Als hij zijn rusttijd doorbrengt op een parkeerplaats die ook de hele nacht open is en een parkeerplaats kiest op een terrein waar meerdere vrachtwagens naast elkaar geparkeerd staan, kan hem geen gekwalificeerde nalatigheid worden verweten.

Conclusie

Uit de uitspraak van de Hogere arrondissementsrechtbank München blijkt dat clausules in algemene voorwaarden die de bestuurder verplichten om uitsluitend naar bewaakte parkeerplaatsen te rijden, niet van kracht zijn als ze niet vóór het sluiten van de overeenkomst aan de vervoerder zijn meegedeeld. Bij diefstal tijdens het transport is de vervoerder enkel aansprakelijk indien hij zich bewust was van een verhoogd diefstalrisico of indien hij in een kwetsbare situatie naliet passende veiligheidsmaatregelen te nemen. Als de vervoerder echter niet op de hoogte is van het diefstalrisico en een geschikte rustplaats kiest om de rusttijden na te leven, kan hem geen gekwalificeerde nalatigheid worden verweten.

Der Beitrag Zum qualifiziertes Verschulden des Frachtführers bei Diebstahl aus einem über Nacht abgestellten LKW an einer italienischen Raststätte; Wirksamkeit einer AGB-Klausel, wonach der Fahrer nur bewachte Parkplätze anfahren darf erschien zuerst auf R&U.

Uitspraak

Bij vonnis van 18 maart 2025 heeft de bestuursrechter het beroep van Amazon Europe Core SARL tegen het besluit van de Nationale Commissie voor gegevensbescherming (CNPD) van 15 juli 2021 verworpen. Bij dit besluit werd een bestuurlijke boete van 746.000.000 euro opgelegd, werden herstelmaatregelen bevolen onder veroordeling van een dwangsom van 746.000 euro per dag en werd de publicatie van dit besluit bevolen.

Het Hof bevestigde de analyse van de CNPD dat Amazon Europe Core SARL de artikelen 6, 12 tot en met 17 en 21 van Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (AVG) had geschonden bij de verwerking van persoonsgegevens voor op interesses gebaseerde reclamedoeleinden.

De aan Amazon Europe Core SARL verweten schendingen betreffen het niet naleven van de wettelijke basis voor de verwerking van persoonsgegevens, het niet naleven van de transparantie- en informatieverplichtingen ten aanzien van de personen die betrokken zijn bij de verwerking van hun persoonsgegevens, het schenden van het recht op toegang tot de verwerkte gegevens, het schenden van het recht op rectificatie en verwijdering van de verwerkte persoonsgegevens en het schenden van het recht om bezwaar te maken tegen de verwerking van persoonsgegevens.

Het Hof oordeelde tevens dat Amazon Europe Core SARL niet de nodige corrigerende maatregelen had genomen om te voldoen aan de artikelen 6, 12 tot en met 17 en 21 van de AVG.

De rechtbank heeft uiteindelijk de opschortende werking van het hoger beroep gelast gedurende de termijn en de hogerberoepsprocedure.

Tegen het vonnis van de bestuursrechter van 18 maart 2025 kan beroep worden ingesteld bij het bestuurshof.

Vertaald uit het Frans: https://justice.public.lu/fr/actualites/2025/03/tribunal-administratif-jugement-amazon-amende-cnpd.html

Conclusie

De uitspraak van de bestuursrechter onderstreept het belang van strikte naleving van de AVG-vereisten, met name met betrekking tot transparantie, informatieverplichtingen en rechten van betrokkenen. Uit de uitspraak blijkt dat bedrijven als Amazon te maken krijgen met ernstige gevolgen als ze de regelgeving inzake gegevensbescherming overtreden. De opgelegde boete en de bevolen corrigerende maatregelen geven een duidelijk signaal af over het belang van gegevensbescherming op Europees niveau.

Der Beitrag Verwaltungsgericht bestätigt hohe Geldstrafe gegen Amazon wegen Verstößen gegen die DSGVO erschien zuerst auf R&U.