Op 9 maart 2026 heeft het Duitse Federale Hof van Justitie (Bundesgerichtshof) een baanbrekende uitspraak gedaan over farmaceutische aansprakelijkheid na vaccinaties met Vaxzevria (zaaknummer VI ZR 335/24). De uitspraak betreft de vereisten voor het recht op informatie op grond van artikel 84a van de Duitse Geneesmiddelenwet (AMG) en de vordering tot schadevergoeding op grond van artikel 84 AMG. Rogert & Ulbrich vertegenwoordigt cliënten in heel Duitsland in zaken betreffende vaccinatieschade en volgt deze ontwikkelingen in de jurisprudentie op de voet.

De feiten: Plotseling gehoorverlies drie dagen na vaccinatie

Een 40-jarige tandarts werd op 5 maart 2021 gevaccineerd met het COVID-19-vaccin Vaxzevria. Direct na de vaccinatie voelde ze een tintelend gevoel in haar linkerhand. Drie dagen later verloor ze haar gehoor volledig aan haar rechteroor, gepaard met tinnitus, loopstoornissen en gevoelloosheid. Het universitair ziekenhuis stelde de diagnose idiopathisch plotseling gehoorverlies. Herstel van haar gehoor wordt niet verwacht.

De eiseres eiste informatie en schadevergoeding van farmaceutisch bedrijf AstraZeneca. De rechtbank van Mainz en het gerechtshof van Koblenz verwierpen de vordering. Het federale hof van justitie vernietigde het vonnis in hoger beroep en verwees de zaak terug.

Heeft u gezondheidsproblemen ondervonden na een Vaxzevria-vaccinatie? Laat uw geval beoordelen voordat de termijnen verstrijken.

Wat de rechtbank heeft besloten

De rechtbank heeft een aantal belangrijke punten verduidelijkt die van toepassing zijn op alle betrokkenen.

Ten eerste: u hoeft niet te bewijzen dat het vaccin uw letsel heeft veroorzaakt. Het is voldoende als het aannemelijk is – dat wil zeggen, begrijpelijk. De rechtbank heeft expliciet gesteld dat u, zelfs als er momenteel meer bewijs is dat het vaccin niet de oorzaak is dan dat het ervoor pleit, nog steeds informatie kunt opvragen.

Ten tweede, als er een nauw tijdsverband bestaat tussen vaccinatie en ziekte en er geen andere oorzaak kan worden aangetoond, gaat de wet ervan uit dat het vaccin de schuldige is. De fabrikant moet dan bewijzen dat er iets anders aan de hand was – iets concreets.

Ten derde: de artsen stelden bij de eiser de diagnose "idiopathisch plotseling gehoorverlies". Dit betekent alleen dat de oorzaak medisch niet definitief is vastgesteld. De rechtbank verduidelijkt: dit is geen bewijs dat het vaccin niet de schuldige was. Het betekent slechts dat dit niet met zekerheid kan worden vastgesteld.

Dit is goed nieuws voor alle betrokkenen. Neem contact met ons op – we bekijken uw individuele situatie.

Welke informatie kunt u bij de fabrikant opvragen?

Voordat men een schadevergoeding eist, heeft men het recht om informatie op te vragen bij het farmaceutisch bedrijf: Wat wist het bedrijf over de risico's van het vaccin? Welke bijwerkingen werden gemeld?

Eerdere rechtbanken hebben dit recht vaak beperkt door te oordelen dat informatie alleen beschikbaar is over bijwerkingen die precies overeenkomen met iemands eigen medische toestand. Het Bundesgerichtshof heeft nu duidelijk gesteld: dit is onjuist. U kunt uitgebreide informatie eisen – over alle bekende risico's van het vaccin, inclusief die welke andere patiënten treffen. Alleen wie het grotere geheel begrijpt, kan beoordelen of een geneesmiddel over het algemeen meer kwaad dan goed doet.

Onderteken geen schikkingen en accepteer geen afwijzingen voordat u uw recht op informatie hebt uitgeoefend.

En hoe zit het met de officiële goedkeuring van het vaccin?

Vaxzevria is officieel goedgekeurd door de Europese Unie. Veel rechtbanken hebben dit als argument gebruikt: officiële goedkeuring betekent dat het vaccin veilig is – en dat er daarom geen schadevergoeding geëist kan worden.

Het Federale Hof van Justitie ziet de zaken anders. Toelating is een beslissing gebaseerd op de stand van de kennis op het moment zelf. Voor een schadeclaim is wat telt wat de wetenschap vandaag de dag weet. En een rechter moet deze actuele stand van de kennis vaststellen door middel van een onafhankelijke deskundige – niet door te verwijzen naar oude officiële beoordelingen.

Het hogere regionale gerechtshof van Koblenz had dat juist nagelaten – en daarom werd zijn vonnis vernietigd.

Als u van mening bent dat uw procedure gebaseerd is op verouderde principes, laat de beslissing dan herzien.

Wat betekent dat persoonlijk voor jou?

Als u ziek bent geworden na een vaccinatie tegen zebliothecaris en eerder dacht dat u geen juridische mogelijkheden had, is het raadzaam uw situatie opnieuw te laten beoordelen. Dit is vooral belangrijk als uw arts de ziekte heeft geclassificeerd als "zonder aantoonbare oorzaak", als een rechtszaak al is afgewezen of als u nog geen juridisch advies hebt ingewonnen.

Belangrijk: Er gelden termijnen voor het indienen van schadeclaims. Iedereen die in 2021 is gevaccineerd en al vroeg op de hoogte is gesteld van de schade, moet niet langer wachten.

Lezen hier het volledige vonnis.

Rogert & Ulbrich – Uw advocaten voor gevallen van vaccinatieschade

Dr. Marco Rogert en Tobias Ulbrich zijn gespecialiseerd in schadeclaims op grond van de Duitse Geneesmiddelenwet. Sinds 2021 vertegenwoordigt advocatenkantoor Rogert & Ulbrich personen in heel Duitsland die gezondheidsproblemen hebben ondervonden na een Vaxzevria-vaccinatie en volgt het de jurisprudentie op dit gebied continu.

Rogert & Ulbrich onderzoekt of en hoe een vordering tot informatie of schadevergoeding namens u kan worden afgedwongen – zowel buiten als binnen de rechtbank. Daarbij werken we samen met medische deskundigen die de individuele omstandigheden van uw zaak beoordelen.

Wilt u weten of u recht heeft op een uitkering? Neem contact met ons op en dien uw aanvraag in.

Der Beitrag BGH-Urteil zu Vaxzevria – Was Impfgeschädigte jetzt wissen müssen erschien zuerst auf R&U.

advocaat Marco Rogert Het legt uit onder welke voorwaarden terugkeer mogelijk is en welke stappen de betrokkenen nu moeten overwegen.

Lees het volledige artikel op Focus Online hier en ontdek welke opties er voor u beschikbaar zijn.

Der Beitrag Plug-in-Hybrid verbraucht deutlich mehr als versprochen? Das können Sie tun erschien zuerst auf R&U.

Huidige onderzoeken Andere bronnen schetsen echter een ander beeld. Talrijke voertuigbezitters melden een aanzienlijk hoger brandstofverbruik in de praktijk. Dit roept de cruciale juridische vraag op: vormt een aanzienlijk verschil tussen de officiële brandstofverbruikscijfers en het werkelijke dagelijkse verbruik een materieel gebrek in de zin van artikel 434 van het Duitse Burgerlijk Wetboek (BGB)?

Nieuwe Fraunhofer-studie: Werkelijk verbruik tot 300 procent hoger

Een recente studie van het Fraunhofer Instituut voor Systeem- en Innovatieonderzoek (ISI), gebaseerd op reële rijgegevens van ongeveer een miljoen plug-in hybride voertuigen uit de jaren 2021 tot 2023, komt tot een duidelijke conclusie: het gemiddelde werkelijke brandstofverbruik ligt rond de zes liter per 100 kilometer – en is daarmee ongeveer drie keer hoger dan veel officiële WLTP-cijfers.

Wat opmerkelijk is, is de data waarop het gebaseerd is. In tegenstelling tot traditionele tests op testbanken, analyseerde deze studie rijgegevens uit de praktijk, rechtstreeks van de weg, die digitaal door de voertuigen werden verzonden. Daarmee is het de eerste studie die systematisch het daadwerkelijke dagelijkse gebruik in kaart brengt.

Waarom wordt de verbrandingsmotor vaker ingeschakeld?

Veel kopers gingen ervan uit dat ze hun voertuig bijna volledig elektrisch zouden kunnen gebruiken. In de praktijk blijkt echter dat de verbrandingsmotor aanzienlijk vaker aanslaat dan verwacht.

De oorzaken zijn onder andere klimatologische omstandigheden, prestatie-eisen tijdens acceleratie, softwarematige beveiligingsmechanismen voor de batterij en rijprofielen in de praktijk die aanzienlijk afwijken van de gestandaardiseerde WLTP-testcyclus. Zelfs in overwegend elektrische modus treedt meetbaar brandstofverbruik op.

Dit roept bij veel betrokkenen de vraag op of de geadverteerde verbruikscijfers wel realistisch haalbaar zijn onder dagelijkse omstandigheden.

Juridische classificatie: Wanneer is er sprake van een materieel gebrek?

Volgens § 434 van het Duitse Burgerlijk Wetboek (BGB) is een product gebrekkig als het niet de overeengekomen of gebruikelijke kwaliteit bezit. Het is met name bepalend of de verbruiksspecificaties onderdeel zijn geworden van de contractueel overeengekomen kwaliteit of in ieder geval aanleiding geven tot een gerechtvaardigde verwachting van de koper.

De rechtbanken hebben herhaaldelijk geoordeeld dat aanzienlijke en blijvende discrepanties tussen de informatie in een prospectus en de werkelijke verbruikswaarden een gebrek kunnen vormen – met name als de informatie doorslaggevend was voor de aankoop.

Afhankelijk van het individuele geval kunnen de volgende vorderingen in aanmerking komen:

• terugtrekking uit het koopcontract
• Aankoopprijsverlaging
• schade
• Uitdaging wegens frauduleuze misleiding
• Mogelijke schadeclaims tegen de fabrikant

Met name in het licht van de jurisprudentie rond het dieselschandaal, onderzoeken rechtbanken steeds kritischer of de informatie van fabrikanten geschikt was om consumenten economisch te beïnvloeden.

Zijn er parallellen met het dieselschandaal?

Ook in diesel schandaal De officieel goedgekeurde testresultaten weken sterk af van de werkelijke rijomstandigheden. Hoewel de technische redenen verschillen, blijft de juridische vraag of inherent onrealistische testprocedures een vertekend beeld geven van het daadwerkelijke gebruik.

Indien structurele en systematische afwijkingen worden bevestigd, kan dit een nieuw aansprakelijkheidsgebied voor fabrikanten creëren.

Fiscale voordelen en subsidies – een slechte economische beslissing?

Veel kopers kozen voor een plug-in hybride vanwege financiële voordelen zoals de 0,5%-regeling voor leaseauto's, milieubonussen of gunstige CO₂-waarden.

Als het werkelijke verbruik echter aanzienlijk hoger blijkt te liggen, kan dit de economische berekeningen aanzienlijk beïnvloeden. In dergelijke gevallen rijst de vraag of de aankoopbeslissing gebaseerd was op onjuiste verbruiksverwachtingen.

Laat uw claims nu juridisch beoordelen.

Recent onderzoek wijst uit dat veel kopers van plug-in hybride voertuigen mogelijk economisch benadeeld zijn.

Of uw specifieke geval nu betrekking heeft op een materieel gebrek, een misleidende verbruiksverklaring of een vordering tot ontbinding of schadevergoeding, hangt af van de individuele omstandigheden.

We zullen uw contractdocumenten, de geadverteerde verbruikscijfers en uw werkelijke gebruikssituatie beoordelen en mogelijke garantie- of schadeclaims inschatten.

Laat uw zaak nu gratis en vrijblijvend juridisch beoordelen.
Hoe eerder u actie onderneemt, hoe beter u uw rechten kunt beschermen.

Veelgestelde vragen – Brandstofverbruik en wettelijke rechten van plug-in hybrides

Der Beitrag Plug-in-Hybride mit falschen Verbrauchswerten? Schadensersatz und Rücktritt vom Kaufvertrag prüfen lassen erschien zuerst auf R&U.

De zaak betreft een Mercedes GLC 220 d 4Matic met de OM 651 dieselmotor. Het voertuig was uitgerust met een SCR-systeem uitgerust voor uitlaatgasreiniging met AdBlue. De specifieke vormgeving van de SCR-regeling – met name de schakellogica tussen verschillende doseermodi – vormde volgens de rechtbank echter een ontoelaatbare uitschakelinrichting Dit leidde ertoe dat de reiniging van uitlaatgassen onder bepaalde omstandigheden werd beperkt, waardoor de stikstofoxidegehaltes in de praktijk hoger konden zijn dan op de testbank.

De eiser, vertegenwoordigd door de Advocatenkantoor Rogert & Ulbrich, Mercedes-Benz eiste vervolgens schadevergoeding. Hoewel de rechtbank van Erfurt in eerste aanleg al in het voordeel van de koper had beslist, ging Mercedes-Benz in beroep – maar zonder succes. De rechtbank van Jena bevestigde in wezen de uitspraak in eerste aanleg en verduidelijkte dat Mercedes jegens de eiser aansprakelijk was voor schadevergoeding op basis van een nalatig schenden van artikel 823 lid 2 van het Duitse Burgerlijk Wetboek (BGB) in samenhang met de artikelen 6 en 27 van de EG-Voertuigenverordening (EG-FGV) aansprakelijk.

De rechters achtten bewezen dat Mercedes de koper geen garantie had gegeven. onjuist conformiteitscertificaat Het bedrijf had een vergunning gekregen omdat het voertuig in het verkeer was gebracht met een illegaal emissiecontrolesysteem. Noch de goedkeuring door de Bundesautoritätsverkehrsverwaltungsdienst (KBA), noch de daaropvolgende software-update wijzigde de aansprakelijkheid. Ook de poging van het bedrijf om zich te beroepen op een zogenaamde juridische dwaling was niet succesvol.

Conclusie

De uitspraak is opnieuw een belangrijke overwinning voor gedupeerde dieseleigenaren. Het toont aan dat fabrikanten ook na software-updates aansprakelijk blijven als er technisch gemanipuleerd wordt aan het uitlaatgasreinigingssysteem. Gedupeerde kopers kunnen hun claims dus met succes blijven indienen. Schadeclaims tegen Mercedes-Benz uw claim bevestigen.

Der Beitrag OLG Jena verurteilt Mercedes-Benz im Dieselverfahren – Kläger erhält Schadensersatz wegen unzulässiger Abschalteinrichtung erschien zuerst auf R&U.

Uitspraak van de regionale rechtbank van Saarbrücken

Afzender in de zin van de CMR is degene die met de vervoerder een vervoerovereenkomst heeft gesloten. De verkoper die op de vrachtbrief vermeld staat en de goederen EXW verkoopt, is geen contractspartij van de vervoerder. De verkoper kan in dat geval dus geen enkele schadeclaim indienen tegen de CMR-vervoerder.

Conclusie

De regionale rechtbank van Saarbrücken heeft geoordeeld dat de verkoper die de goederen onder de EXW-clausule verkoopt en als zodanig in de vrachtbrief staat vermeld, niet als contractuele partner van de vervoerder kan worden beschouwd. De verkoper kan in dit geval dan ook geen aanspraken op schadevergoeding doen gelden tegen de CMR-vervoerder, aangezien volgens de CMR enkel de afzender die een vervoersovereenkomst met de vervoerder heeft gesloten, daartoe gerechtigd is.

Der Beitrag Zur Bedeutung von Incoterms-Klauseln im Rahmen des Frachtvertrages erschien zuerst auf R&U.

Bij de regionale rechtbank München I werd een rechtsgeschil over de zorgplicht op golfbanen beslecht. Een golfster verloor haar evenwicht door een val op de golfbaan en scheurde daarbij haar kruisband. Door de blessure kon ze niet meer werken en moest ze haar vakantieplannen annuleren.

De vrouw gaf de exploitant van de golfbaan de schuld van het incident en eiste een schadevergoeding. Het centrale twistpunt was de vraag of het potentiële gevarenpunt voldoende beveiligd was.

Golfer klaagt exploitant aan na val in tunnel: eis om compensatie

In het najaar van 2023 vond er een ongeluk plaats op een gewone golfbaan: een golfster viel toen haar golfkarretje gleed op een nat grasveld op de helling van een tunnel. Door de val raakte hij ernstig gewond, waaronder een scheur in de benige band en een scheur in de laterale band in zijn enkel. De golfer kon drie maanden lang niet werken, moest fysiotherapie ondergaan en een geplande vakantie annuleren.

Vervolgens spande ze een rechtszaak aan tegen de exploitant van de golfbaan en eiste een schadevergoeding voor de pijn, het lijden en de geleden schade. De uitspraak benadrukt de juridische grenzen van de zorgplicht op golfbanen.

Geschil over ongeluk op golfbaan: Heeft vers gemaaid gras invloed gehad op het incident?

De eiser eist schadevergoeding van de exploitant van de golfbaan voor de geleden schade en het geleden letsel. Hij stelt dat de verhoogde zorgplicht is geschonden op de hellende weg. Ze beweert dat vers gemaaid gras het risico op ongelukken vergroot, hoewel ze het gevaar niet heeft onderkend.

De exploitant ontkent de omstandigheden van het ongeval en zijn verantwoordelijkheid. Op de plaats van het ongeval werd niet gemaaid en medewerkers troffen geen grasresten aan. De exploitant benadrukt dat grasresten en hellingen typische risico's zijn op een golfbaan. Als langdurig lid van de club had de eiser de omgeving goed moeten kennen en de nodige voorzichtigheid moeten betrachten. De uitkomst van de procedure is nog niet bekend.

Uitspraak: Golfbaanexploitant niet aansprakelijk voor val van golfer

De regionale rechtbank München I (arrest van 10 december 2024 – 13 O 7261/24) heeft de claim van een golfer op schadevergoeding voor pijn en lijden afgewezen. Eiser kon geen duidelijk bewijs leveren van de omstandigheden van het ongeval. Ze beweerde dat ze was uitgegleden op nat gras, maar het medisch rapport meldde dat ze haar enkel had verzwikt.

De rechtbank oordeelde dat de exploitant van de golfbaan geen enkele zorgplicht had geschonden. Exploitanten van golfbanen zijn alleen verplicht bescherming te bieden tegen onvoorziene gevaren die verder gaan dan de gebruikelijke risico's van het golfen. Ook al zouden er grasresten aanwezig zijn, dan nog worden deze beschouwd als voorzienbare en herkenbare risico's voor golfers en vormen ze geen uitzonderlijk gevaar.

Bovendien oordeelde de rechtbank dat de eiser “een veel grotere mate van medeplichtige nalatigheid” had. Ze was niet voorzichtig genoeg toen ze met het golfkarretje de helling af reed. Er werd derhalve geen aanspraak op schadevergoeding of compensatie voor smartengeld erkend.

Wie is aansprakelijk voor schade, ongevallen of contractbreuk? Onze gespecialiseerde advocaten in burgerlijk recht adviseren u uitgebreid en zorgen voor de afdwinging van uw vorderingen – vakkundig, doelgericht en oplossingsgericht.

Der Beitrag Keine Haftung des Golfplatzbetreibers bei Sturz durch feuchtes Gras erschien zuerst auf R&U.

Uiteindelijk kwam de zaak voor de rechter en de rechtbank van Düsseldorf oordeelde in het voordeel van de scheepseigenaar: de scheepswerf moest een schadevergoeding van 146.498 euro betalen vanwege het exploitatieverlies.
Deze casus laat zien hoe belangrijk het is om bij reparatiewerkzaamheden aan schepen de contractuele garantie na te leven. Indien er sprake is van gebreken die tot aanzienlijk gebruiksverlies leiden, hebben scheepseigenaren recht op schadevergoeding.

Contractuele garantie voor schepen: compensatie en juridische uitdagingen

De garantie in een arbeidsovereenkomst is essentieel in het bouw- en fabricagerecht. De opdrachtnemer is verplicht om gebreken die zich tijdens de looptijd van de overeenkomst voordoen, te verhelpen. Juist in de maritieme sector, waar schepen blootstaan aan complexe belastingen, is het van groot belang dat gebreken conform de wet worden verholpen.

In een recente uitspraak heeft het Oberlandesgericht Düsseldorf de rechten van scheepseigenaren versterkt en een eigenaar schadevergoeding toegekend nadat gebrekkig werk tot gebruiksverlies had geleid.

Rechten en plichten bij herstelwerkzaamheden:

• Duidelijke deadlines voor klachten
• verplichting om professionele reparaties uit te voeren
• compensatie voor verlies van gebruik

Deze zaak onderstreept hoe belangrijk het is om contractuele garantieclaims af te dwingen en juridische ondersteuning te krijgen bij het repareren van schepen.

De zaak: Onvoldoende scheepsuitrusting – Höferlandgericht Düsseldorf veroordeelt scheepswerf tot schadevergoeding

De Hoge Raad van Düsseldorf heeft een scheepseigenaar in het gelijk gesteld die schadevergoeding eiste vanwege een gebrekkige binnenbekleding van een binnenschip. De scheepswerf werd veroordeeld tot het betalen van 146.498 euro voor het hierdoor ontstane gebruiksverlies. De schade ontstond door een defecte coating op de tankwagen, waardoor er tijdens het transport van biodiesel coatingresten achterbleven. Dit betekende dat het schip enkele weken uit de vaart moest worden genomen. Het werd uitgeladen, schoongemaakt en de coating werd volledig vernieuwd. Het totale verlies aan gebruik bedroeg 55 dagen.

De scheepseigenaar vorderde vervolgens schadevergoeding op basis van de toenmalige liggeldtarieven voor de binnenvaart. De scheepswerf probeerde zich te beroepen op uitsluitingen van aansprakelijkheid in het contract, maar de rechtbank verklaarde deze nietig. De uitspraak bevestigt de hoogte van de schadevergoeding en versterkt daarmee de rechten van scheepseigenaren in geval van gebreken en uitval. Het recht op schadevergoeding voor scheepseigenaren wordt met name benadrukt in het kader van een garantie op grond van een arbeidsovereenkomst.

Conclusie: Versterking van de rechten van scheepseigenaren in geval van verlies van gebruik

De uitspraak van het Oberlandesgericht Düsseldorf bevestigt de toepasselijkheid van wettelijke liggeldtarieven voor de berekening van het verlies aan gebruik van binnenvaartschepen en stelt duidelijke grenzen aan ineffectieve uitsluitingen van aansprakelijkheid in scheepswerfcontracten. 

Scheepseigenaren genieten bij gebreken in de uitvoering meer rechten en kunnen schadevergoeding eisen voor het verlies van gebruik als gevolg van gebrekkige uitvoering.

 De uitspraak vereenvoudigt de berekening van de schade en benadrukt dat onduidelijke contractbepalingen kritisch worden onderzocht en in het voordeel van de benadeelde partij worden geïnterpreteerd. Belangrijk: Documenteer defecten en uitvaltijd zorgvuldig, zodat u uw claims effectief kunt afdwingen.

Uw partner in scheepvaartrecht: Rechtszekerheid in scheepswerfcontracten

Als ervaren advocaten in het scheepvaartrecht vertegenwoordigen wij booteigenaren in geschillen over bouwcontracten met scheepswerven. Of het nu gaat om gebreken in de nieuwbouw, gebrekkige reparaties of verlies van gebruik: wij vorderen uw schadeclaims en controleren de contractbepalingen op hun effectiviteit. Bescherm uw rechten met deskundige juridische ondersteuning.

Der Beitrag Schiffsnachbesserung im Werkvertrag: Werft zur Zahlung von Schadensersatz verurteilt erschien zuerst auf R&U.